Een houten huis:


Verleden weekend zijn we naar de bank geweest en er is ons verteld dat we een huis kunnen kopen. Wij zijn nu iets langer dan 1 jaar in Canada en onze volgende stap is een huisje kopen.
Het lijkt een logische stap, maar geen gemakkelijke. Er is veel waar je rekening mee moet houden! Waar, hoe hoog mag de hypotheek zijn, verzekeringen, nieuw of oud. En de laatste jaren is real estate in Canada enorm in prijs gestegen. Vooral aan de westkust waar wij dus wonen; het duurste van Canada.


Grappig is dat 90% procent van alle huizen van hout zijn. Wel heel goed geisoleerd, want dat kunnen ze wel hier. Denk vooral aan de koude provincies. Wat ook wel leuk is om te vermelden is dat in elk huis waar je ook terecht komt, koop of huur, er altijd vloerbedekking is, luxaflex/lamellen/rolgordijnen, supergrote koelkasten en fornuizen. En er is ook vaak een afwasmachine, wasmachine en droger beschikbaar. Veel huizen hebben twee of meer badkamers en die zien er in elk huis het zelfde uit. Wel fijn als je gasten hebt. In het toilet staat wel 5 liter water; bijna tot rand. Waarom weet ik niet. Misschien omdat het hier boven zeeniveau is.

Kortom; er is weer een spannende tijd aangebroken. We zien er naar uit om eindelijk in ons eigen huisje te betrekken. Beetje kleinburgelijk, maar een goede investering voor de toekomst.
 
Ook huiselijk :-)


Ik heb ook best huiselijk nieuws. Soort van. Bijvoorbeeld dat Thomas inmiddels wel eens kookt voor mij. Echt!
En dan niet van die gewone dingen, nee. Gepofte aardappels, en wijngaardslakken enzo.
Slakken had ik dus nog nooit gegeten. Niet nieuwsgierig genoeg denk ik. Ze smaakten wel trouwens al vind ik het wel een hoop gepeuter voor je één hap binnen hebt.



Maar ik klaag niet natuurlijk. Ik vind het allang mooi dat hij met verwennerijtjes aankomt. En om het allemaal af te maken wast hij naderhand nog af ook. Ha!

Soms moet ik daar ineens heel erg aan wennen. Dat hij volwassen is en over een poosje ook wel uit zal vliegen.



Maar nu nog even niet.