Surplus Sam's & Return policies in North America


Surplus Sam's is de winkel waar ik werk. Een echte winkel van sinkel. We verkopen bijna alles wat je kunt bedenken. Ik werk daar sinds oktober 2005 en heb het er goed naar mijn zin. De baas een is fijne vent en met mijn collega's kan ik ook goed opschieten.

Hoe komt Sam aan zijn voorraad? In Noord Amerika is customer service een groot goed. Een van de vele marketing punten voor veel grote bedrijven/winkels zijn de return policies/after sales service. (ruilen en geld terug binnnen 14 dagen e.d.) Een groothandelsbedrijf, genaamd Costco te vergelijken met bijv. Makro, spant wel de kroon. Return policies van Costco zijn; met bonnetje kan je altijd iets terug brengen voor een refund, geld terug. Gebruikt of niet. In doos en verpakking of niet. Het is te gek voor woorden.


Veel mensen maken gebruik/misbruik van dit systeem. Kopen bijvoorbeeld een horloge dragen dit een jaar of twee en brengen het dan terug. Laatst hebben ze wel voor computers de regels wat aangepast. Zes maanden heb je om het terug te brengen. Wij bij Sam's kopen deze spullen op voor een habbekrats. Sommige spullen zijn echt op, maar vele zijn nog nieuw in an open box. Zoals ipods of dure digitale camera's. Dat soort produkten zijn voor ons heel belangrijk. Sam handelt uitsluitend met Costco. Er zijn overigens meer winkels die ook in salvage gespecialiseerd zijn.


Nog een voorbeeld is de payless shoestore. Koop schoenen; draag deze; en breng ze terug voor en exchange of refund. Bij Canadian Tire winkels is het weer 90 dagen. Koop een dure boormachine doe je zware klus thuis en breng het daarna terug. Ik moet erkennen dat het verleidelijk is, maar als ras echte zuinige Nedelander kan ik de temptation wel weerstaan. Koop iets, draag of gebruik het en gooi of geef het daarna weg!!!!!!
 
Bij ons op de Kaap


Had ik je al verteld dat ik vrijwilliger ben bij het oorlogsverzetsmuseum?

Het is een klein museum, dat bijna volledig op vrijwilligers draait. Gevestigd in een paar ouwe huizen op Katendrecht. Duidelijk zijn de geldstromen niet groot. Toch is het een heel aardig museum. Dat het best goed doet.


Natuurlijk komen er vaak en veel oude mannen. Mannen met verhalen.
De oudste man is net een wandelende grammofoon. Met een bewegingsmelder. Zodra je in het vizier komt draait hij zijn verhalen af. Maar het is wel een leuke oude man. En hij zingt ook liedjes. Over meneer Dinges die niet weet niet wat swing is enzo.

In een diepe kast, die consequent bibliotheek wordt genoemd, liggen schatten aan materialen. Boeken, maar ook tijdschriften, kranten en persoonlijke documenten. Ik kom een hoop te weten de laatste tijd.

Van pa heb ik nooit iets over de oorlog gehoord en ma vertelde haar verhalen alsof het een spannend meisjesboek was geweest. Zij was natuurlijk ook een kind. Ik heb nooit het idee gehad dat de oorlog nog steeds in hun leven speelde. In hun heden bedoel ik.


Voor de mensen die hier komen ligt dat kennelijk anders. Ze hebben dingen meegemaakt die zich niet laten buigen tot spannende verhalen. Voor velen is de oorlog nog altijd het scharnierpunt in hun leven.

Het wonderlijke is, dat ik me hier best op mijn plek voel. Ik doe alle voorkomende werkzaamheden. Echt alles. Van koffie zetten, tot brieven tikken, tot het documenteren van de collectie. Maar het aardigste vind ik toch de mensen.