1969 met door mijn moeder gemaakte gele overgooier (zo heetten die dingen toch?) 1965 op vankantie in Koningswinter blij met de feestelijke strooien hoed :-) 1967 vrijdagavond net uit bad en dan mocht je nog even op blijven voor chips en limonade (prik!) 1961 in de keuken bovenop het gasfornuis 1973  tussen theedoek en servet, zeiden ze dan, o dat haatte ik!
EN OOK
Kunst
8 weekly - cultuurhaard
Suds and Soda - notes on art
Trashlog - een opraper!
Artbbq - kunst op het net
Maanzicht - club van drie
Kunstbeeld - tijdschrift
Artnet - artdatabase
Meer - veel meer!
Onderwerpen
Post
.(JavaScript must be enabled to view this email address)



Waar geen wil is….

Dus op een gegeven moment ben je volwassen en denk je dat het over is. Zou moeten zijn. Die verdrietigheden uit je jeugd. Je bent volwassen nu en eigen baas. Maar zo af en toe springt me zo ineens wat in gedachten.
Dat mijn moeder, die aan het hoofd stond van een 8-koppig gezin, de gewoonte had te zeggen dat je niks te willen had bijvoorbeeld. ‘Jouw wil hangt op de wc’, zei ze dan.
Ik herinner me dat ik ging kijken. Ik ging naar de wc met het raampje waar de rozenstruik naar binnen groeide en ik dacht dat mijn wil ergens bovenaan zou zitten. Achter de stortbak ofzo. Waar ik er niet bij kon.


| Anneke | 17-01-2005 |



zeg ook 's wat



Waar leren die moeders toch dat dat soort dingen als verklaring zou voldoen, terwijl je als kind “Waarom?” niet met “Daarom!” mag beantwoorden…? Zoals je ook als baby met boeren en beloond wordt met bewonderende uitroepen, terwijl dat een paar jaar later juist niet meer mag.

Geen wonder dat er zoveel mensen met onverwerkte jeugdtrauma’s zijn…

Reactie van: Eric



Die van mij hing niet eens op de wc.
Volgens mijn moeder had ik geen wil
en soms begin ik te geloven dat ze gelijk had…

Reactie van: berta



He, mijn wil stond altijd achter de deur!

Reactie van: Marjolijn



Kan-niet ligt op het kerkhof en Wil-niet ligt ernaast.’

Dat kreeg ik altijd te horen…..

Ik had namelijk niet altijd zin om iets te doen…. ‘dan maak je maar zin’

Zo’n repeterend geheel…

Reactie van: Neneh



@ Neneh: die kreeg ik ook direct in mijn hoofd, toen ik dit stukje las.

Zouden er ook nieuwerwetse wijsheden van dit kaliber zijn?

Reactie van: Zezunja



In deze reacties ben ik de uitzondering zo te lezen.. Ik kreeg nooit ‘daarom’ op ‘waarom’, ergerde me altijd enorm als ouders van vriendinnetjes dat wel zeiden.

Reactie van: KatYo



Bij ons thuis was het ook het kerkhof. Bovendien was het bij mijn moeder thuis zo dat als je “H?” zei, de wedervraag “Ken je niet zeggen ‘wat mot je?’” kwam, om erop aan te dringen met twee woorden te spreken. Toen mijn verse stiefzusje en ik een keer bij de zus van mijn moeder logeerden, werd mijn zusje getrakteerd op deze familiegewoonte.  Helaas was zij hier onbekend mee en was haar reactie “Wat mot je?”, hetgeen haar een onbegrepen draai om haar oren opleverde.

Reactie van: Amiek



En dan het moment waarop je jezelf voor het eerst dat soort dooddoeners hoort uitslaan….

Ik hoor mezelf nog weleens automatisch
‘dat moet je nog maar afwachten’ terug kaatsen als iemand zegt dat het (eten) er lekker uit ziet…ai.

Reactie van: sas



mijn wil stond ook altijd achter de deur.

Reactie van: bliss



“H ma?”
“Bijenkorf!”

Of als ik ergens melig of lacherig van werd:
“Pas op, dat wordt zo huilen.”
En daar werd ik dan al zo boos om dat ik ging huilen.

Jaja, moeders kennen dr wat van.

Reactie van: Marloes



Hoog tijd om die struik eens te snoeien.

Reactie van: Vryage



Dominant was ik
dominant en eigenwijs

pas toen mijn lief mij leerde dat dat ‘een eigen mening’ heet ging het over…

meestal…

maar soms:-(

Reactie van: zeppo



Haha wat een leuk onderwerp! Wij zeggen altijd tegen Tom van 10 “dat is goed voor je, krijg je haar van op je kont”. Te pas en te onpas! Zou hij ons al zat zijn?

Reactie van: Judith



Commenting is not available in this weblog entry.