Dilemma
Afgelopen week ben ik een beetje voor een dilemma komen te staan.
Een dilemma dat te maken heeft met dieren in de tuin.
Achter het huis hebben mijn vriendin en ik een tuintje.
En sinds het begin van de lente banjeren daarin de twee poezen rond die we in december uit het asiel hebben gehaald.
Ik heb een kattenluikje gemonteerd in een van de deuren naar de tuin, en onze boefjes kunnen naar believen in en uit lopen.
Maar in die tuin hebben we ook een klimop waar meerdere vogels afgelopen maand een nest in hebben gemaakt.
We zien steeds twee merels aan- en afvliegen.
Even verder zit geloof ik een koolmezenstelletje.
En ik heb een mus-achtig beest op allerlei plekken gezien in de klimop. Die was denk ik nog op zoek. Geen idee of ie passende woonruimte heeft gevonden.
Al deze vogelactiviteit heeft uiteraard de meer dan gemiddelde belangstelling van onze poezen.
Ze hebben al van alles geprobeerd om bij die nesten in de buurt te komen.
We hebben ze boven op een grote plantenpot zien balanceren.
Veel te laag.
We hebben er eentje de appelboom in zien klimmen.
Leidde tot niks.
Ja, tot een voor ons komische bungelpartij.
En we hebben de dames met veel moeite de min-of-meer-pergola in zien klauteren.
Knap, maar te ver van die nesten vandaan.
Voorlopig zijn de vogels veilig.
Maar: er komt natuurlijk een dag dat de jongen het nest verlaten. En wat dan?
Ik heb een paar keer gezien hoe dat gaat.
Van zowel merels als koolmezen.
Als die beesten voor de eerste keer de hort op gaan, is er van echt vliegen geen sprake. Het is meer een soort half-gecontroleerd neerstorten. Gevolgd door wat kwetsbaar gehup.
Als we niks doen worden die jonge vogeltjes in de tuin voer voor onze poezen.
Moeten wij ingrijpen?
En zo ja: hoe?
Die laatste vraag is nog het eenvoudigst te beantwoorden.
Als we de jonge vogeltjes willen redden, moeten we de poezen binnenhouden. En we moeten daar op tijd mee beginnen.
Ik vrees dat daarmee ook de eerste vraag is beantwoord.
Want gaan wij die beestjes met dit mooie weer veroordelen tot een bestaan achter glas? Ik denk het niet.
Mijn vriendin vindt het probleem minder groot dan ik het vind. Ze gunt de poezen hun jachtinstinct.
Ik vind het echt lastig.
Ik zie het echt als een dilemma.
Ik zie al die vogel-moeders en –vaders hun stinkende best doen voor hun kroost, en ik weet dat dat kroost waarschijnlijk al heel snel gaat eindigen als hapje voor de poes.
Ik vind het akelig om te zien.
Nu al.
