Alcoholica
Afgelopen week heb ik een lesje geleerd.
Een lesje in alcoholica.
De kiem ervoor werd feitelijk vlak voor kerstmis gelegd.
Mijn geliefde en ik deden inkopen voor de feestdagen, en voor een onalledaags toetje moesten wij amaretto hebben, een Italiaans likeurtje met zo’n 25% alcohol.
Normaal drink ik geen alcohol, nooit gedaan ook, maar bijvoorbeeld likeurbonbons vind ik wel lekker.
En in een zoet toetje ga ik alcohol ook niet uit de weg.
Ik zou kunnen zeggen: ik drink geen alcohol, maar ik eet het wel.
Nou goed, wij naar de slijter naast de supermarkt.
Uiteraard hadden ze amaretto.
Kleinste verpakking: een halve liter-fles.
Mijn geliefde stond daar al mee in handen, toen de verkoper ons wees op een aanbieding.
Die halve liter kostte geloof ik 12 euro, een hele liter ging nu weg voor maar 15 euro.
Dus voor een paar euro meer kreeg je twee keer zo veel.
Mijn geliefde sputterde tegen.
Wat moesten wij met een liter amaretto?
Dat leek mij geen probleem.
Dat spul blijft heel lang goed.
Het kwam wel op.
Ooit.
We namen een liter.
Met de kerst besprenkelden we onze toetjes ermee, mijn geliefde nam een glaasje, toen gingen we voor een weekje op vakantie.
Tijdens die vakantie verheugden we ons op het toetje dat we zouden nemen bij terugkomst.
Yoghurt met banaan en amaretto.
Dat namen we ook.
En het viel niet tegen.
Mijn geliefde klokte hier en daar weer een glaasje weg en ik goot ’s morgens vroeg eens wat over een stokbroodje met ontbijtkoek.
Ik had ook het gevoel dat het de misère wat verlichtte van de gemene griep die mij te pakken had gekregen.
Niet verkeerd, die amaretto.
Alleen: waren we niet een beetje te enthousiast bezig?
Ik denk altijd van mezelf dat ik verslavingsgevoelig ben.
Met eten bijvoorbeeld kost het me moeite om maat te houden. Als ik wèl ooit aan alcohol was begonnen, was ik nu misschien wel alcoholist.
Mijn geliefde vindt ook van alles en nog wat lekker, maar zij legt zichzelf heel bewust beperkingen op.
Ze heeft bewonderenswaardig veel discipline.
Ze haalt te lekkere dingen gewoon niet in huis.
Je moet jezelf niet in de verleiding brengen, vindt ze.
Die instelling maakte dat ze eigenlijk geen literfles amaretto wilde, in de aanloop tot de kerst. Aanbieding of geen aanbieding, houdbaarheid of geen houdbaarheid.
Van de week zag ik haar gelijk in.
De fles is leeg.
En er komt geen nieuwe.
